[{"data":1,"prerenderedAt":149},["ShallowReactive",2],{"nav-current-\u002Fpl\u002Freprints\u002F215":3,"reprint-\u002Fpl\u002Freprints\u002F215":5,"nav-reprints-pl-1881-08-01":143},{"date":4},"1881-08-01",{"id":6,"title":7,"author":8,"body":9,"date":4,"description":18,"extension":131,"issue":132,"meta":133,"month":134,"navigation":135,"path":136,"reprint":137,"seo":138,"sitemap":139,"stem":140,"year":141,"__hash__":142},"reprints\u002Fpl\u002Freprints\u002F215.md","Modlitwa o światło",null,{"type":10,"value":11,"toc":127},"minimark",[12,19,22,42,57,68,79,102,105,120],[13,14,15],"p",{},[16,17,18],"span",{},"Ten wiersz został napisany przez panią Commodore Inman z Filadelfii, której mąż nadał nazwę popularnej linii parowców transatlantyckich. Jest to najnowszy wiersz, który wyszedł spod jej pióra, chociaż autorka ma już ponad osiemdziesiąt lat.",[13,20,21],{},"Życie! Ogrom sił tajemnych. Kto mógłby z ludzi zmiennych Ocenić ile trudności miał Bóg Z materią obdarzoną duchem. Człowiek przekroczył próg Poznania umysłem i ciekawskim uchem. Każdy z nas odtąd rodzi się, by umrzeć. Wszędzie, gdzie nie spojrzeć, Życie kończy się cmentarzem. I ten oddech przelotny, Połączony z głębokim komentarzem, Na myśl o Tym, co żył, umarł i cierpiał długo, Który swoją zasługą Spełnił plan Boży. Teraz powraca, By błogosławieństwa mnożyć, Nadzieję na Twoją i moją Przyszłość otworzyć. Ta Jego praca wokół światła Nie jest łatwa. Tylko wiara oparta na jasnych perspektywach Rozprasza chmury ciemne, groźne, Lecz my musimy iść ostrożnie, By w drodze nie wątpić, By strach pokonać I wiedzieć jak postąpić, Co jeszcze dokonać. Umysł nie zawsze jest dobrym doradcą. Kiedy zbyt wiele myśli się w nim rozkołysze Roi sobie, że jest ciała panem i władcą I odrzuca świętą ciszę. A różne szkoły i sekty Nie dają perspektyw. Tylko społecznie w świętym zborze Każdy miejsce dla siebie znaleźć może. Niech więc znów zabrzmi zdanie: \"Niech się światłość stanie!\" Wszystkie tajemnice staną się jawne, A z Bożego tronu Popłyną dźwięki i promienie, Rozświetlając ciemne przestrzenie.",[13,23,24,25,29,30,33,34,37,38,41],{},"Powyższy wiersz cytujemy z codziennego czasopisma, ponieważ tak jasno wskazuje na oczekiwanie i wzdychanie ",[26,27,28],"em",{},"stworzenia",". \"Całe stworzenie wespół wzdycha i wespół boleje aż dotąd\", \"stworzenie z tęsknotą ",[26,31,32],{},"oczekuje"," ",[26,35,36],{},"objawienia synów Bożych","\" (Rzym. 8:19-22). Tego, z jak wielu serc ten płacz i wzdychanie dla prawdy dochodzi do Boga, pewnie nigdy w tym życiu się nie dowiemy, jednak pewnym jest, że ",[26,39,40],{},"wolność"," myśli (ludzi nie ograniczonych dogmatami) znacznie wzrasta.",[13,43,44,45,48,49,52,53,56],{},"Nawet ",[26,46,47],{},"ziemski"," człowiek jest tak ukształtowany (umysłowo) na obraz swego Stworzyciela, że dzięki swojej inteligencji (nie biorąc pod uwagę zdeprawowania i degradacji, w jakiej teraz się znajduje) musi spoglądać w górę i zdawać sobie sprawę z tego, że istnieje wielki ",[26,50,51],{},"Stwórca."," Ponadto wie, że musiał zostać stworzony w odniesieniu do jakiegoś wielkiego planu. Zdaje sobie sprawę z tego, że istota ta będąc tak wielką i silną musi być wspaniała w Miłości i łaskawości, jak również w swojej mocy. Człowiek pragnie wiedzieć więcej o tym ",[26,54,55],{},"planie"," i swoim w nim udziale. Szuka rozwiązania tajemnicy swojego istnienia i swojej przyszłości. Oczekuje, że miłujący Ojciec przewidzi pragnienia człowieka i przygotuje na nie odpowiedź.",[13,58,59,60,63,64,67],{},"Przed człowiekiem stoi świat Chrześcijański ze swoimi setkami odłamów, -izmów i ludzkich koncepcji. Każdy z nich, mniej lub bardziej, zaprzecza innym, każdy utrzymuje, że Biblia jest ich przewodnikiem. Każdy wreszcie popiera swoje twierdzenia jakimiś (często niewieloma) fragmentami z tej księgi. Człowiek jest zagubiony, ale mimo to słucha. Wszystkie denominacje zaznaczają ludzki grzech i potrzebę niebiańskiej pomocy. To zdaje się być prawdą. Wszyscy wskazują na Boga jako jedynego, który może pomóc, a większość widzi Jezusa jako sprawcę odkupienia od grzechu i śmierci. I nie jest to bezpodstawne. Człowiek słucha, jednak nie oferują mu oni żadnego rozwiązania tej tajemnicy: kiedy i dlaczego grzech wszedł na świat. Zaczynają przedstawiać Boga jako istotę tak słabą i bezsilną, że nie mogłaby ona ani zapobiec grzechowi, ani go zlikwidować, albo jako istotę niemiłosierną, która posiadła moc zniszczenia grzechu i zła, która mogłaby wybrać całe plemię do chwały i szczęścia, jak również nielicznych, o których myślą, że będą bardzo błogosławieni, ale odrzucili to i chcieli zilustrować Jego wielką moc kosztem ",[26,61,62],{},"wiecznych mąk"," dla jego słabych i bezsilnych stworzeń. Człowiek słucha, ale żadne z powyższych punktów widzenia nie dają mu wytchnienia. Nie, \"wzdycha\" on, pokażcie mi, że Bóg nie tylko posiada więcej mocy, niż ja, ale również mądrość, by ułożyć harmonijny plan pełen *miłości i łaski *o wiele większej, niż moja. I dlatego ",[26,65,66],{},"będę Go wielbił",".",[13,69,70,71,74,75,78],{},"Jednak nie tylko człowiek refleksyjny nie znajduje spokoju. Również ci w kościele, którzy mają najlepsze i najbardziej miłujące umysły (a więc najbardziej podobni do Boga i Chrystusa) wzdychają, cierpią i modlą się o *światło, *przez które mogliby ",[26,72,73],{},"zobaczyć miłość Bożą."," Wszyscy, którzy znają Go choć trochę, wiedzą, że *\"Bóg jest miłością\". *Stan ostatniej wspomnianej klasy jest opisany przez proroka: \"Gdyż za krótkie jest ",[26,76,77],{},"łoże"," (miejsce odpoczynku), aby się można wyciągnąć, a za wąskie przykrycie, aby się można otulić\" (Izaj. 28:20). Wyznania wiary mogą służyć jako miejsce odpoczynku dla tych, którzy są samolubni i szybko zasypiają. Jednak kiedy się obudzą, próbując się rozciągnąć, nie odnajdą już miejsca odpoczynku.",[13,80,81,82,85,86,89,90,93,94,97,98,101],{},"A teraz, drodzy bracia i siostry, co my mamy do zaproponowania wszystkim strapionym? Dzięki Bogu (Jemu niech będzie ",[26,83,84],{},"cała"," chwała) żyjemy o poranku Dnia Tysiąclecia, kiedy dokonuje się (jest kompletowana) tajemnica Boża. ",[26,87,88],{},"Fragmenty prawdy",", prezentowane przez rozmaite denominacje chrześcijańskie, znajdują swoje miejsca w jednym, ",[26,91,92],{},"wielkim, wspaniałym i harmonijnym"," PLANIE. Plan ten nie opiera się na pojedynczych fragmentach Pisma Świętego, ale ogarnia i mieści w sobie w harmonii każdy jego fragment. Pokazuje wybór, przez WIARĘ, \"małego stadka\", przez które, w słusznym Bożym czasie, będzie błogosławiona ludzkość, jak również wskazuje konieczność istnienia ",[26,95,96],{},"Zła",", które ma służyć właściwej edukacji ludzkości, aby zapobiec jego wyborowi lub myśleniu o nim ",[26,99,100],{},"dobrze"," w przyszłości.",[13,103,104],{},"Liczba tych, którzy płaczą i rozpaczają na Syjonie codziennie rośnie. Waszym i moim przywilejem jest pocieszanie ich i wskazywanie im chwalebnego planu. Ilustruje on wspaniały charakter naszego Ojca oraz jest połączeniem mądrości, mocy, sprawiedliwości i miłości.",[13,106,107,108,111,112,115,116,119],{},"Czy podejmujemy ",[26,109,110],{},"wszelkie wysiłki",", aby ujawniać ",[26,113,114],{},"bogactwa"," łaski Bożej, które wielu lekceważy, ale jednak chce słuchać? Czy *uciekamy *od fizycznych i psychicznych wysiłków lub bólu? Czy jesteśmy samolubnie usatysfakcjonowani własnym odpocznieniem w Bogu? Czy nie dopuszczamy, aby inni, jęcząc, chodzili w ciemności aż do czasu, gdy Synowie Boży będą ",[26,117,118],{},"objawieni"," w mocy (Rzym. 8:19)? Jeśli tak jest, to znaczy, że nie pielęgnujemy ducha podobnego do Chrystusa i być może nigdy nie będziemy wywyższeni z tymi, którzy chodzą Jego śladami, ponieważ On dał nam przykład, aby nie uważać swego życia za kosztowne.",[13,121,122,123,126],{},"Szerzenie prawdy i otwieranie oczu ślepych w ",[26,124,125],{},"teraźniejszym czasie"," jest wspaniałym przywilejem. I jeśli nie wystarczająco pragniemy tego, by dla owego przywileju podlec pewnemu poświęceniu, to oznacza, że nie jesteśmy dostatecznie zainteresowani, by znaleźć się pomiędzy tymi, którzy będą zaangażowani w tę chwalebną pracę w wiekach przyszłych. Ten który jest wierny w małym, we właściwym czasie otrzyma większe możliwości.",{"title":128,"searchDepth":129,"depth":129,"links":130},"",2,[],"md","Vol. III, No. 2",{},"August",true,"\u002Fpl\u002Freprints\u002F215",215,{"title":7,"description":18},{"loc":136},"pl\u002Freprints\u002F215",1881,"6Vj7EIYk0_sdDoq__OlqX3YbGycSNHars8mavhKwQ_Q",[144,145],{"title":7,"path":136,"reprint":137,"date":4,"issue":132},{"title":146,"path":147,"reprint":148,"date":4,"issue":132},"Wzajemna znajomość pomiędzy braćmi","\u002Fpl\u002Freprints\u002F216",216,1776402535492]