[{"data":1,"prerenderedAt":461},["ShallowReactive",2],{"nav-current-\u002Fpl\u002Freprints\u002F240":3,"nav-reprints-pl-1881-12-01":5,"reprint-\u002Fpl\u002Freprints\u002F240":104},{"date":4},"1881-12-01",[6,11,15,19,23,27,31,35,39,43,48,52,56,60,64,68,72,76,80,84,88,92,96,100],{"title":7,"path":8,"reprint":9,"date":4,"issue":10},"Wtóra obecność Chrystusa i żniwo","\u002Fpl\u002Freprints\u002F236",236,"Vol. III, No. 6",{"title":12,"path":13,"reprint":14,"date":4,"issue":10},"Do wszystkich Czytelników Straży","\u002Fpl\u002Freprints\u002F238",238,{"title":16,"path":17,"reprint":18,"date":4,"issue":10},"Nasz Nowy Rok","\u002Fpl\u002Freprints\u002F239",239,{"title":20,"path":21,"reprint":22,"date":4,"issue":10},"Pomazani do głoszenia","\u002Fpl\u002Freprints\u002F240",240,{"title":24,"path":25,"reprint":26,"date":4,"issue":10},"Oto On! Oto On!","\u002Fpl\u002Freprints\u002F242",242,{"title":28,"path":29,"reprint":30,"date":4,"issue":10},"Czy kochasz Boga?","\u002Fpl\u002Freprints\u002F244",244,{"title":32,"path":33,"reprint":34,"date":4,"issue":10},"Myśli o namiocie zgromadzenia","\u002Fpl\u002Freprints\u002F245",245,{"title":36,"path":37,"reprint":38,"date":4,"issue":10},"To wszystko jest w dokumencie","\u002Fpl\u002Freprints\u002F246",246,{"title":40,"path":41,"reprint":42,"date":4,"issue":10},"Czego się spodziewamy","\u002Fpl\u002Freprints\u002F247",247,{"title":44,"path":45,"reprint":46,"date":4,"issue":47},"Pokarm dla myślących chrześcijan (cz. II)","\u002Fpl\u002Freprints\u002F255",255,"Supplement",{"title":49,"path":50,"reprint":51,"date":4,"issue":47},"Pokarm dla myślących chrześcijan (cz. III)","\u002Fpl\u002Freprints\u002F261",261,{"title":53,"path":54,"reprint":55,"date":4,"issue":47},"Pokarm dla myślących chrześcijan (cz. IV)","\u002Fpl\u002Freprints\u002F267",267,{"title":57,"path":58,"reprint":59,"date":4,"issue":47},"Pokarm dla myślących chrześcijan (cz. V)","\u002Fpl\u002Freprints\u002F270",270,{"title":61,"path":62,"reprint":63,"date":4,"issue":47},"Pokarm dla myślących chrześcijan (cz. VI)","\u002Fpl\u002Freprints\u002F271",271,{"title":65,"path":66,"reprint":67,"date":4,"issue":47},"Pokarm dla myślących chrześcijan (cz. VII)","\u002Fpl\u002Freprints\u002F276",276,{"title":69,"path":70,"reprint":71,"date":4,"issue":47},"Pokarm dla myślących chrześcijan (cz. VIII)","\u002Fpl\u002Freprints\u002F278",278,{"title":73,"path":74,"reprint":75,"date":4,"issue":47},"Pokarm dla myślących chrześcijan (cz. IX)","\u002Fpl\u002Freprints\u002F282",282,{"title":77,"path":78,"reprint":79,"date":4,"issue":47},"Pokarm dla myślących chrześcijan (cz. X)","\u002Fpl\u002Freprints\u002F283",283,{"title":81,"path":82,"reprint":83,"date":4,"issue":47},"Pokarm dla myślących chrześcijan (cz. XI)","\u002Fpl\u002Freprints\u002F284",284,{"title":85,"path":86,"reprint":87,"date":4,"issue":47},"Nogi Chrystusa","\u002Fpl\u002Freprints\u002F287",287,{"title":89,"path":90,"reprint":91,"date":4,"issue":47},"Figura na budowę świątyni","\u002Fpl\u002Freprints\u002F292",292,{"title":93,"path":94,"reprint":95,"date":4,"issue":47},"Ekklesia","\u002Fpl\u002Freprints\u002F295",295,{"title":97,"path":98,"reprint":99,"date":4,"issue":47},"Ojciec wieczności","\u002Fpl\u002Freprints\u002F296",296,{"title":101,"path":102,"reprint":103,"date":4,"issue":47},"Błogosławione umieranie","\u002Fpl\u002Freprints\u002F303",303,{"id":105,"title":20,"author":106,"body":107,"date":4,"description":113,"extension":452,"issue":10,"meta":453,"month":454,"navigation":455,"path":21,"reprint":22,"seo":456,"sitemap":457,"stem":458,"year":459,"__hash__":460},"reprints\u002Fpl\u002Freprints\u002F240.md",null,{"type":108,"value":109,"toc":448},"minimark",[110,114,117,125,135,138,153,160,171,189,208,211,237,243,246,253,256,263,278,313,328,343,346,369,372,386,401,412,415,425,436,439,442,445],[111,112,113],"p",{},"\"Duch Panującego Pana jest nade mną; przeto mię pomazał Pan, abym opowiadał Ewangeliję cichym, posłał mię, abym związał rany tych, którzy są skruszonego serca, abym zwiastował pojmanym wyzwolenie, a więźniom otworzenie ciemnicy; Abym ogłosił miłościwy rok (czas) Pański, i dzień pomsty Boga naszego\" – Izaj. 61:1-2.* *",[111,115,116],{},"To proroctwo przytoczył Jezus (Łuk. 4:18) i odniósł je do siebie i swojej misji. Jesteśmy przekonani, że on został pomazany, gdy, w wieku 30 lat, osiągnął ludzką doskonałość, stawiając siebie Ojcu jako żywą ofiarę. Zaznaczył swe poddanie do śmierci poprzez chrzest Jana w Jordanie jednocześnie podkreślając swą wiarę w moc i wolę Bożą, która mogła wzbudzić go z grobu do *nowości *życia – jako istotę duchową. Jan był świadkiem pomazania Jezusa i wydał świadectwo mówiąc: \"Widziałem Ducha zstępującego jako gołębicę z nieba, i został na nim. A jam go nie znał; ale który mię posłał chrzcić wodą, ten mi rzekł: Na kogo byś ujrzał Ducha zstępującego i zostającego na nim, tenci jest, który chrzci Duchem Świętym. A jam widział i świadczył, że ten jest Syn Boży.\" – Jan 1: 32-34.",[111,118,119,120,124],{},"Następnie pytamy – Jaka była wartość tego pomazania dla Jezusa? – i znajdujemy odpowiedź, że było ono najważniejszą rzeczą. Mimo że był on istotą duchową, to jednak zrezygnował z tego i przyjął naszą naturę, która nie jest duchowa, lecz ludzka. Nie miał już, zatem ciała niebieskiego, tylko ludzkie, cielesne, okazawszy się z postawy człowiekiem. Wierzymy, że nie było *fałszu *ani *roszczeń *w tej kwestii – żadnych pretensji ze strony Ojca i Jezusa. Wierzymy, że Jezus całkowicie i na zawsze ",[121,122,123],"em",{},"zrezygnował"," ze swojego życia w duchowej lub niebiańskiej istocie i zamienił je na ludzką i ziemską egzystencję. Określamy tę kwestię jasno, ponieważ wielu wyznaje pogląd, że Jezus zatrzymał swój byt duchowy, jedynie go zakrywszy, udając (można nawet powiedzieć – oszukując), że był człowiekiem. Tacy ludzie mają nieustannie kłopot z wyjaśnieniem twierdzenia: \"skuszonego we wszystkiem na podobieństwo nas, oprócz grzechu\" (Hebr. 4:15), czy momentu kuszenia Jezusa przez diabła na puszczy itd.",[111,126,127,128,131,132,134],{},"Jeśli zatem Jezus naprawdę przyjął ludzką naturę i stał się człowiekiem, rozumiemy jak on, będąc bogatym (w lepszym stanie)",[121,129,130],{},"stał się ubogim"," przez wzgląd na nas, abyśmy my, przez jego ubóstwo mogli zostać ubogaceni. Jeśli Jezus jedynie pozostawił swoje bogactwa na kilka lat, by znów je odzyskać i nigdy tak naprawdę nie zrezygnował ze swoich praw domagając się ich, to nie ",[121,133,130],{},", lecz tylko stwarzał takie pozory.",[111,136,137],{},"Jednak my wolimy przyjąć to tak jak jest napisane, wierząc, że Bóg jest *prawdą, *mimo że to zaprzecza wielu ludzkim teoriom. On, który był bogatym, stał się ubogim. On, który był istotą duchową, stał się istotą cielesną i ziemską. Jeśli nie dopuścił się żadnego grzechu, byłoby niesprawiedliwe umieszczanie go pod karą grzechu – \"niewolą skażenia\" (Rzym. 8:21) – śmiercią. Mimo posiadania naszej natury, on był *doskonały. *Był na dokładnie tym samym poziomie, na którym był Adam zanim zgrzeszył. Niezwykły cud narodzin Jezusa został zaaranżowany przez Boga w każdym szczególe.",[111,139,140,141,144,145,147,148,152],{},"Jezus osiągnął stan* ludzkiej* doskonałości mając trzydzieści lat. Wiedział dlaczego przyjął tą naturę – nie ponieważ chciał zostać człowiekiem i żyć na ziemi, zamiast być istotą duchową żyjącą w warunkach niebiańskich – ale by mógł wykonać plan Ojca i wykupić rodzaj ludzki ze śmierci przez ofiarowanie siebie jako okupu za nich \"bo ponieważ przez ",[121,142,143],{},"człowieka"," śmierć, przez ",[121,146,143],{}," też ",[149,150,151],"span",{},"prawo do"," powstanie umarłych\" i \"jako przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wiele się ich stało grzesznymi; tak przez posłuszeństwo jednego człowieka wiele się ich stało sprawiedliwymi.\" (1 Kor. 15:21, Rzym. 5:19).",[111,154,155,156,159],{},"W odniesieniu do Bożego prawa: oko za oko, ząb za ząb, życie za życie, tylko człowiek ",[121,157,158],{},"mógł"," zbawić, zapłacić okup za ludzkość i stąd konieczność, by ten, który był bogatym *stał się ubogim. *",[111,161,162,163,170],{},"Jak zauważyliśmy, Jezus zrozumiał dlaczego musiał stać się człowiekiem i spieszył, by to wypełnić, mówiąc słowami proroka: \"Oto idę; w księgach napisano o mnie; Abym czynił wolę twoję, Boże mój!\" (Ps. 40:8,9). Wolą Ojca było, by ",[121,164,165,166,169],{},"doskonała ",[121,167,168],{},"istota z własnej woli oddała siebie na śmierć jako okup za nas wszystkich. Czy Jezus to wykonał? Tak, wszystko zostało poświęcone – ofiarą żywą, tam, w Jordanie – w symbolicznym chrzcie wodnym. Od tej pory życie ziemskie miało być poddane i poświęcane w każdym dniu oraz godzinie, póki WSZYSTKO","się dokona"," – pochłonięty w śmierci – okup za wielu.",[111,172,173,174,177,178,181,182,185,186],{},"Niektórzy mogliby powiedzieć, że kiedy *oddał *swoje życie (jeśli tylko nie było to zwykłe udawanie) jego egzystencja musiała się na zawsze zakończyć. Odpowiadamy, tak; oddał wszystko co miał (Mat. 13:44). Jednak była jeszcze obietnica Ojca, którą Jezus dobrze rozumiał. Gdy okaże się on posłusznym \"aż do śmierci\", to On, Ojciec *stworzy go *ponownie – jako ",[121,175,176],{},"nowe stworzenie",", inne od *ludzkich *istot. To stworzenie, mimo że jest duchowe, to jednak różni się od istot ",[121,179,180],{},"anielskich"," – jest od nich wyższe. Wielce by go wywyższył, bo mimo że Jezus stał się człowiekiem, to był on wodzem całego Bożego stworzenia – \"początkiem stworzenia Bożego\"(Obj. 3:14). Jeśli zatem był posłuszny do śmierci, to musiał zostać ",[121,183,184],{},"wywyższony"," daleko ponad wszystkich i do wyższej godności i wyższego stanu, niż ten, którym cieszył się wcześniej – stać się uczestnikiem BOSKIEJ NATURY, uczestnikiem Boskiej ",[121,187,188],{},"Chwały, Czci i Nieśmiertelności.",[111,190,191,192,195,196,199,200,203,204,207],{},"Wartością ",[121,193,194],{},"pomazania"," było to, że poprzez nie Ojciec wydał świadectwo, że ofiara została przyjęta. Był to *znak, *dowód dla Jezusa, że Ojciec da mu BOSKĄ NATURĘ jeśli on dokończy i wypełni przymierze tam zawarte, kiedy *rzeczywiście *oddał swoje życie. Więcej jeszcze, moc Boża, działająca w nim umożliwiła mu nie tylko znanie ",[121,197,198],{},"woli Ojca",", ale również wykonywanie jej. Zatem, ponieważ zupełnie wyzbył się swojej własnej ",[121,201,202],{},"woli",", Bóg, sprawował w nim chcenie i skuteczne wykonanie według upodobania swego, aby Jezus mógł powiedzieć \"nie moja wola, lecz ",[121,205,206],{},"twoja"," niech się stanie\" (Fil. 2:13, Łuk. 22:42).",[111,209,210],{},"Jezus przemawiał napełniony duchem lub mocą Bożą, gdy rzekł: \"Słowa, które ja do was mówię, nie od samego siebie mówię, lecz Ojciec, który we mnie mieszka, on czyni sprawy.\" (Jan. 14:10). Było tak nie *tylko *dlatego, że był on człowiekiem doskonałym, podczas gdy wszyscy inni byli niedoskonali, ale również dlatego, że słowa wypowiadał z polecenia wypełniającego Go Ducha Ojca, tak, że ludzie mówili o nim: \"Nigdy tak nie mówił człowiek jako ten człowiek.\" (Jan. 7:46).",[111,212,213,214,217,218,221,222,225,226,232,233,236],{},"Czy ktokolwiek podaje to w wątpliwość? Odnosimy się do słów Piotra (Dzieje Ap. 10:37-39). \"Wy wiecie, co się działo po wszystkiem Żydostwie, począwszy od Galilei, ",[121,215,216],{},"po"," chrzcie, który Jan opowiadał; Jako ",[121,219,220],{},"Jezusa"," z Nazaretu ",[121,223,224],{},"pomazał"," Bóg Duchem Świętym i mocą ",[149,227,228,229],{},"ustanawiając Jezusa *Chrystusem, *co oznacza, że Jezus był ",[121,230,231],{},"pomazańcem",", który chodził, czyniąc dobrze i uzdrawiając wszystkie opanowane od dyjabła; albowiem Bóg był ",[121,234,235],{},"z"," nim. A myśmy świadkami\"",[111,238,239,240,242],{},"Kolejnym efektem ",[121,241,194],{}," było to, że w konsekwencji jego ofiary, już uznanej za dokonaną, (przez którą też odkupił rodzaj ludzki), mógł głosić i oznajmiać *dobrą nowinę. *Był on \"POMAZANY DO GŁOSZENIA\"",[111,244,245],{},"Dla niego, który tak umiłował świat, że oddał swoje życie, wielką radością musiała być możliwość ogłaszania odkupionym *dobrej nowiny *błogosławieństwa dla nich, co też Jezus czynił.",[111,247,248,249,252],{},"Dociekamy dokładnych nauk, do których Jezus był *pomazany, *by je głosić. Jest bowiem zapewnienie, że jeśli dobrze je zrozumiemy, wydobędziemy wszystkie prawdziwe nauki i istotę właściwego głoszenia. Czy był on pomazany, by głosić, że każdy, kto nie uwierzy w \"mały katechizm\" i wieczne męki dla dziewięciu dziesiątych ludzkości sam siebie skaże na niekończące się męki? Nie. Czy był pomazany, by głosić takież męki mające zatracić jakiekolwiek z ludzkich stworzeń, bez względu na to jak słabych i przeciw jakiej ilości światła grzeszących? Nie, prorok nic nie wiedział na temat zezwolenia na głoszenie takich rzeczy. Gdzie, zatem, dzisiejsi głosiciele odnaleźli zgodę na głoszenie tych nauk i uczynienie z nich podstawy całego swojego nauczania? Nie z Zakonu, czy z Proroków, ani z Ewangelii (",[121,250,251],{},"dobrej nowiny",") Jezusa i jego Apostołów, tego jesteśmy pewni. Wzięli je zapewne z \"tradycji ojców\", oraz z zasad wiary ukształtowanych w \"wiekach ciemnych\", kiedy to ludzie Boży zaczynali uwalniać się od tego, co Luter nazwał \"gnojowiskiem rzymskich dekretaliów\". Do głoszenia czego był zatem *pomazany *Jezus według proroka? Prorok odpowiada: \"aby opowiadał Ewangeliję cichym\". Czym jest ta Ewangelia? To \"zwiastowanie pojmanym wyzwolenia, a więźniom otworzenia ciemnicy\" (Izaj. 61:1).",[111,254,255],{},"Na ile konkretnie Jezus mówił o wyzwoleniu niewolników – o wolności dla chłopów pańszczyźnianych w Rosji, murzynów w Ameryce? I czy głosił, że nastąpi generalne wypuszczenie winnych z państwowych więzień? Z pewnością to ostatnie nie byłoby \"*dobrą *nowiną\".",[111,257,258,259,262],{},"O nie, bracie; głosił on wolność niewolnikom innego rodzaju. Cały rodzaj ludzki jest niewolnikiem grzechu, uwiązany i okaleczony przez różne choroby, które pojawiły się z powodu grzechu i miliony odeszły do wielkiego ",[121,260,261],{},"więzienia"," – grobu. To są więźniowie i to jest więzienie i Jezus nie głosił *żadnych innych. *Ale czy Jezus w swoim nauczaniu kiedykolwiek odwoływał się do tego i głosił uwolnienie tych więźniów? O tak, wielokrotnie; posłuchajmy: \"Nie dziwujcież się temu, boć przyjdzie godzina, w którą wszyscy co są w grobach usłyszą głos jego (Jezusa); I wyjdą\" \"umarli usłyszą głos Syna Bożego i ci, co usłyszą, żyć będą.\"(Jan 5:25, 28). I znowu \"Jam jest zmartwychwstanie i żywot\" (Jan 11:25).",[111,264,265,266,269,270,273,274,277],{},"Jezus głosząc uwolnienie od chorób, śmierci, potwierdził moc i autorytet swego nauczania przez \"uzdrawianie wszelkiej choroby i wszelkiej niemocy\" (Mat. 9:35), wzbudzanie z martwych i przemienianie smutku i żałoby w wesele i radość, dawanie \"ozdoby zamiast popiołu\" (Izaj. 61:3). Wszystkie te cuda i całe nauczanie Jezusa było dowodem i zobrazowaniem mocy, przez którą wielka ",[121,267,268],{},"praca",", jeszcze nie rozpoczęta, zostanie w końcu zrealizowana. Apostoł zaznacza to, gdy mówi o cudach Jezusa: \"Tenci początek cudów uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej, a objawił ",[149,271,272],{},"przed czasem Wieku Tysiąclecia"," chwałę swoją\" (Jan 2:11). Jezus nauczał zatem przez słowo i obrazowanie ",[121,275,276],{},"nadchodzącego"," uwolnienia rodzaju ludzkiego z niewoli chorób i śmierci, \"pojmanym wyzwolenia, a więźniom otworzenia ciemnicy\" (Izaj. 61:1).",[111,279,280,281,284,285,288,289,292,293,296,297,300,301,304,305,308,309,312],{},"Ale podczas gdy Jezus miał swoją powszechną odezwę o ",[121,282,283],{},"uwolnieniu"," dla całego świata miał również specjalne posłannictwo do niektórych – zaproszenie dla tych, którzy chcą wejść przez ciasną bramę, iść wąską (trudną) ścieżką i zostać spadkobiercami \"chwały, czci i nieśmiertelności\"(BW) (Rzym. 2:7). O tej drodze Jezus prawdziwie powiedział, że \"mało ich jest, którzy ją znajdują\" (Mat. 7:14). I przewidując to, że tylko nieliczni wezmą swój krzyż i będą za nim szli, powołał tych, którzy byli gotowi to zrobić i zostać dziedzicami królestwa, które Bóg obiecał, ",[121,286,287],{},"małemu stadku",", mówiąc: \"Nie bój się, o maluczkie stadko! albowiem się upodobało Ojcu waszemu, dać wam ",[121,290,291],{},"Królestwo",".\" (Łuk. 12:32). I ten aspekt Jezusowego nauczania jest wspomniany przez proroka. \"Abym sprawił ",[149,294,295],{},"obiecał"," radość płaczącym w Syonie ",[149,298,299],{},"skruszonym"," … olejek wesela miasto smutku, (jest to obietnica ",[121,302,303],{},"ducha"," dla wszystkich, którzy prawdziwie zwracają się do Boga. ",[121,306,307],{},"Olejek"," to symbol ducha. Zatem \"małe stadko\" ma obietnicę udziału w tym samym ",[121,310,311],{},"pomazaniu"," co ich głowa – Jezus) i będą nazwani drzewami sprawiedliwości, szczepieniem Pańskiem, abym był uwielbiony.\" (Izaj. 61:3).",[111,314,315,316,319,320,323,324,327],{},"Jezus głosił zatem \"",[121,317,318],{},"dobrą"," ",[121,321,322],{},"nowinę","\" w dwóch częściach. Po pierwsze do świata – restytucję wszystkich rzeczy przez zmartwychwstanie – zilustrowaną przez cuda; a po drugie – wysoką nagrodę i błogosławieństwo możliwe do osiągnięcia dla tych, którzy *teraz *będą kroczyć \"wąską ścieżką\"",[121,325,326],{},"zilustrowane"," w osobie Jezusa, ponieważ on zostawił nam przykład, że mamy wstępować w jego ślady. POMAZANY KOŚCIÓŁ",[111,329,330,331,334,335,338,339,342],{},"Moc ducha pomazania, która najpierw zstąpiła na ",[121,332,333],{},"głowę"," była słuszna i w słusznym czasie (Zielonych Świąt) zstąpiła na kościół, który jest jego ciałem. Pomazanie, które tam otrzymał pozostało w nim (1 Jan 2:27). Dlaczego Kościół został ",[121,336,337],{},"pomazany","? Słowo odpowiada – aby mógł dzielić ze swoim Panem w obecnym czasie zhańbienie i ofiarę, a w nadchodzącym wieku chwały mógł być połączony z Chrystusem w chwale i mocy. Co więcej – tak jak on był \"",[121,340,341],{},"pomazany, by opowiadać ewangelię","\" (Łuk. 4:18), tak my, jego ciało, musimy być pomazani do głoszenia tej samej ewangelii w tych samych dwóch częściach: dla świata – wolność – restytucja przez okup i zmartwychwstanie, a dla małego stadka, które podąża za Barankiem – królestwo przez okup i poświęcenie.",[111,344,345],{},"To jest wszystko to, co nazwane jest*\"dobrą nowiną\". *To jest to, co apostołowie głosili \"Mając nadzieję w Bogu, że będzie, którego i oni czekają, zmartwychwstanie i sprawiedliwych, i niesprawiedliwych.\" (Dzieje Ap. 24:15). Oni: \"uczyli lud, a opowiadali w Jezusie (dzięki okupowi, który zapłacił) powstanie od umarłych.\" (Dzieje Ap. 4:2, 17, 17:32 oraz 23:6).",[111,347,348,349,356,357,364,365,368],{},"Nowina była dla nich tak *nowa *i tak ",[121,350,351,352,355],{},"dobra, ",[121,353,354],{},"że faryzeusze i nauczeni w piśmie nie mogli uwierzyć, że to jest prawda; stali się oni tak przyzwyczajeni do nakładania na ludzi"," ciężarów",", których nie pomagali im znosić (Mat. 23:4), że zwykli ludzie \"dziwowali się wdzięczności onych słów (słów ",[121,358,359,360,363],{},"miłości ",[121,361,362],{},"i obietnic uwolnienia od śmierci), które pochodziły z ust jego\" (Łuk. 4:22), czym wprowadzał w zakłopotanie ówczesne"," władze religijne",". Zatem to jest – i zawsze będzie nauczanie o krzyżu, jego wartości – cenie pokoju dla wszystkich grzeszników, zawsze było to nauczanie dla wszystkich ",[121,366,367],{},"pomazanych"," , by oni głosili – \"głupstwo\". KTO MA GŁOSIĆ?",[111,370,371],{},"Odpowiedź: wszyscy, którzy odszywali ducha pomazania i są przez to uznani członkami ciała Chrystusowego (pomazańcy). Do każdego członka odnosi się to tak, jak do głowy: \"przeto mię pomazał Pan, abym opowiadał Ewangelię cichym\" (Izaj. 61:1). Każdy z nas ma dary i talenty różne od talentów innych członków i żaden z nas nie jest *doskonały *jak nasza głowa. Jednak każdy jest odpowiedzialny, by głosić tyle, ile to możliwe. Niektórzy potrafią głosić tłumom, a inni dwóm lub trzem, jedni chodząc po domach, a inni wykorzystując nadarzające się okazje; jeszcze inni roznosząc ulotki, inni oddając poświęcone pieniądze i powierzając je zarządzającym, by pomagali głosić braciom. Niektórzy mogą czynić kilka z wymienionych rzeczy, a inni wszystkie, a *wszyscy *powinni głosić swoim życiem i zachowaniem przemieniającą ludzi moc dobrej nowiny, ponieważ wszyscy jesteśmy żywymi listami, znanymi i czytanymi przez wszystkich.",[111,373,374,375,377,378,381,382,385],{},"Czy Ty głosisz? Wierzymy, że w malutkim stadku znajdą się tylko ci, którzy głoszą. Czy głosisz używając wszystkich swoich talentów i z całej swej siły? Jeśli tak, to usłyszysz słowa: \"Dobrze, sługo dobry i wierny!\" (Mat. 25:23). A jeśli nie, zacznij już teraz; pamiętaj, że poświęciłeś wszystko zanim zostałeś ",[121,376,337],{},", i zostaniesz zwycięzcą, chcąc zatrzymać *część *tego, co poświęciłeś (Dzieje Ap. 5:4). Paweł mówi: \"kim jesteście według powołania waszego\" (BW)(1 Kor. 1:26). Tak, jesteśmy powołani, by cierpieć z nim oraz by teraz ogłaszać ",[121,379,380],{},"dobrą nowinę",", abyśmy we właściwym czasie mogli być wychwaleni i mogli uczestniczyć w rzeczach, które teraz głosimy. Nie jesteśmy ",[121,383,384],{},"powołani, ani pomazani",", by otrzymywać cześć i gromadzić bogactwo, ale by wydawać i być wydawanym, by *głosić *dobrą nowinę. Dołóżmy wszelkich starań, by uczynić nasze powołanie pewnym i wykonywać to do czego jesteśmy powołani. PRZYSZŁA PRACA I CHWAŁA.",[111,387,388,389,392,393,396,397,400],{},"Jeśli Jezus był pomazany przez Ducha do głoszenia nadchodzących błogosławieństw i wolności dla umarłych więźniów, to czy głoszone przez niego (i nas) nauki były prawdą? Czy kiedykolwiek nastąpi ogólne uwolnienie? O tak! \"Albowiem jako w Adamie wszyscy umierają, ",[121,390,391],{},"tak i"," (",[121,394,395],{},"bezwarunkowo",") w (lub przez) Chrystusie wszyscy* ożywieni będą*.\" (1 Kor. 15:22). ",[121,398,399],{},"Głoszenie"," dobrej nowiny poprzedza nastanie obiecanych błogosławieństw. Teraz głoszenie skierowane jest do \"ubogich\" – ci pragną i są nastawieni na słuchanie, by budować wpośród siebie ciało Chrystusowe, współdziedziców.",[111,402,403,404,407,408,411],{},"Ta praca już dobiega końca i wkrótce będą dane rzeczywiste błogosławieństwa (zamiast ",[121,405,406],{},"obietnicy","). Wtedy wypełnią się słowa Jezusa: \"Kto wierzy w mię, sprawy, które ja czynię, i on czynić będzie, i większe nad te czynić będzie;\" (Jan 14:12). Uczynkami, które spełniał Jezus były: wskrzeszanie z martwych, uzdrawianie chorych, otwieranie oczu ślepych itd. i żaden z uczniów nigdy nie czynił większych dzieł, stąd zastosowanie tych słów odnosi się do Wieku Tysiąclecia i wielkiej pracy, jaka ma być wówczas wykonywana i na którą wskazywały cuda Jezusa, o daleko mniejszym znaczeniu. Praca nadchodzącego Wieku Chwały, otwieranie oczu ludzkiego zrozumienia, by mogli poznać prawdę, otwieranie uszu, by mogli słyszeć i poznać \"pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum\" (Filip. 4:7), podnoszenie z choroby grzechu i uzdrawianie z moralnego kalectwa to z pewnością *dużo, dużo *większe dzieła, niż tymczasowe uzdrowienia, których dokonywał Jezus i które służyły tylko po to, by ",[121,409,410],{},"wskazać"," na jego (przyszłą) chwałę.",[111,413,414],{},"Ktoś zapyta: Co ma na myśli prorok, kiedy mówi, że on \"ogłosi miłościwy rok (okres czasu) Pański i dzień pomsty Boga naszego\"? (Izaj. 61:2).",[111,416,417,418,420,421,424],{},"Czas łaski to Wiek Ewangelii, podczas którego, jeśli ktokolwiek usłyszy ",[121,419,380],{}," i całkowicie poświęci się Bogu, jako żywa ofiara, będzie przyjęty i stanie się współuczestnikiem dziedzictwa z Jezusem Chrystusem, naszym Panem. To jest czas ",[121,422,423],{},"łaski"," przez to, że podczas tego wieku Bóg przyjmuje wszystkie z takich ofiar. I czas ten kończy się wraz z tym wiekiem, ponieważ \"małe stadko\" będzie skompletowane i nikt więcej nie będzie *przyjęty *do BOSKIEJ NATURY.",[111,426,427,428,435],{},"Dzień pomsty naszego Boga to czas ognia, oczyszczającego ucisku, w którym świat i cały kościół, z wyjątkiem \"małego stadka\" będzie wypróbowany, oczyszczony i przygotowywany na błogosławieństwa Wieku Tysiąclecia. ",[149,429,430,431,434],{},"To jest ",[121,432,433],{},"Dzień Pański"," (co wiemy ze świadectw prorockich) w którym, jak wierzymy, żyjemy od 1874 roku i który, jak wierzymy będzie trwał ze wzrastającą srogością – najpierw nad nominalnym Syjonem, a później nad światem, aż do roku 1914, z których pierwsze siedem lat, jak dotychczas widzimy, to czas łaski, który zakończy się w październiku tego roku",".",[111,437,438],{},"Jezus, odnosząc to proroctwo do siebie, zatrzymał się w połowie tego paragrafu i nie powiedział nic odnośnie \"Dnia Pomsty\", ponieważ nie był to *właściwy *czas. Duch, przez Słowo, pokazuje, że teraz jest *właściwy *czas. Tak wierzymy i dlatego teraz to ogłaszamy.",[111,440,441],{},"Jak bliską relację to pokazuje między Nim, jako głową, a nami jako ciałem pomazanym przez Pana. Szczególna praca ogłaszania \"Dnia Pańskiego\" – \"Dnia Pomsty\", która teraz jest wykonywana, bo jest na to właściwy czas, jest wspominana jako część *dobrej nowiny *zwiastowanej przez pomazańców Bożych. Jest to *dobra *nowina tylko wówczas, jeśli potrafimy rozpoznać błogosławione rezultaty, które zamierza Bóg, a nastąpią one po jakimś czasie.",[111,443,444],{},"Bóg, powołał nas do ogłaszania dobrej nowiny. Zauważmy, że to, co robimy jest jego wolą, i tak jak apostoł Paweł, powinniśmy czuć: \"biada mnie, jeźlibym Ewangelii nie opowiadał.\" (1 Kor. 9:16). Ale jeśli jesteście napełnieni tym tematem, ten przywilej będzie waszą największą przyjemnością i naczelną radością i będziecie mogli szczerze powiedzieć:",[111,446,447],{},"\"Jak lubię opowiadać\"*",{"title":449,"searchDepth":450,"depth":450,"links":451},"",2,[],"md",{},"December",true,{"title":20,"description":113},{"loc":21},"pl\u002Freprints\u002F240",1881,"MSy1SQOHABIRkUGoPFq4JhF5A2f9YDKkjurC_HkMn1w",1776402535975]