[{"data":1,"prerenderedAt":240},["ShallowReactive",2],{"nav-current-\u002Fpl\u002Freprints\u002F343":3,"nav-reprints-pl-1882-04-01":5,"reprint-\u002Fpl\u002Freprints\u002F343":31},{"date":4},"1882-04-01",[6,11,15,19,23,27],{"title":7,"path":8,"reprint":9,"date":4,"issue":10},"Cóż jest człowiek?","\u002Fpl\u002Freprints\u002F328c",328,"Vol. III, No. 10",{"title":12,"path":13,"reprint":14,"date":4,"issue":10},"Siedem portretów tysiącletniego królestwa","\u002Fpl\u002Freprints\u002F330",330,{"title":16,"path":17,"reprint":18,"date":4,"issue":10},"Siedem zborów – Efez","\u002Fpl\u002Freprints\u002F336",336,{"title":20,"path":21,"reprint":22,"date":4,"issue":10},"Słowo Boże","\u002Fpl\u002Freprints\u002F338",338,{"title":24,"path":25,"reprint":26,"date":4,"issue":10},"Uczta weselna","\u002Fpl\u002Freprints\u002F343",343,{"title":28,"path":29,"reprint":30,"date":4,"issue":10},"Pytania i odpowiedzi","\u002Fpl\u002Freprints\u002F344",344,{"id":32,"title":24,"author":33,"body":34,"date":4,"description":230,"extension":231,"issue":10,"meta":232,"month":233,"navigation":234,"path":25,"reprint":26,"seo":235,"sitemap":236,"stem":237,"year":238,"__hash__":239},"reprints\u002Fpl\u002Freprints\u002F343.md",null,{"type":35,"value":36,"toc":226},"minimark",[37,50,90,100,118,124,139,166,180,202,216],[38,39,40,41,45,46,49],"p",{},"„A Jezus odpowiadając, mówił do nich znowu w podobieństwach tymi słowy: Podobne jest Królestwo Niebios do pewnego króla, który sprawił wesele swemu synowi. I posłał swe sługi, aby wezwali ",[42,43,44],"em",{},"zaproszonych na wesele",", ale ci nie chcieli przyjść. Znowu posłał inne sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Oto ucztę moją przygotowałem, woły moje i bydło tuczne pobito, i wszystko jest gotowe, pójdźcie na wesele. Ale oni, nie dbając o to, odeszli, jeden do własnej roli, drugi do swego handlu. A pozostali, pochwyciwszy jego sługi, znieważyli i pozabijali ich. I rozgniewał się król, a wysławszy swe wojska, wytracił owych morderców i miasto ich spalił.” (BW – ",[42,47,48],{},"Mat. 22:1-7",").",[38,51,52,53,57,58,61,62,65,66,69,70,73,74,77,78,81,82,85,86,89],{},"Niektórzy pytali się czy to nie jest ta sama przypowieść, opowiedziana wcześniej ",[54,55,56],"span",{},"chronologicznie – przyp. tłum."," przez ewangelistę Łukasza (",[42,59,60],{},"Łuk. 14:16-24","), którą przedstawił w bardzo podobnym stylu, lecz z innymi szczegółami. Ale czy to jest dokładnie to samo czy nie, to bez wątpienia obejmuje ten sam okres czasu, a mianowicie: Wiek Ewangelii. Pan Bóg rzeczywiście przygotował królewskie błogosławieństwa dla swojego Syna i zaprosił niektórych, by wraz z nim dzielili te wspaniałe błogosławieństwa (",[42,63,64],{},"Efez. 1:4","). Pan Jezus zaprosił ",[42,67,68],{},"najpierw"," Izrael jako naród, którego przedstawicielami za jego dni byli władcy i najwyżsi duchowni. Do tej pracy zatrudnił swoich uczniów jednakże ci słudzy zostali zlekceważeni – ci, których zaproszono odmówili przybycia. Drugie zaproszenie zostało im przedstawione w Święto Pięćdziesiątnicy przez ",[42,71,72],{},"innych"," sług (za pierwszym razem uczniowie byli po prostu ",[42,75,76],{},"usprawiedliwionymi ludźmi",", ale od dnia Zesłania Ducha Świętego stali się oni NOWYMI ",[42,79,80],{},"stworzeniami"," zrodzonymi z Pana Boga – ",[42,83,84],{},"1 Piotra 1:3","). Także i ta wiadomość została zlekceważona, znieważono i zabito większość Apostołów. A więc nic dziwnego, że ich ",[42,87,88],{},"struktura państwowa"," (miasto) była narażona na (ogień) gniewu na najwyższe władze i została doprowadzona do całkowitego upadku. Dokonała tego armia Tytusa pustosząc je w roku 70 naszej ery. W tym obrazie, jak w przypowieści w Ewangelii Łukasza, dwa zaproszenia były skierowane do Żydów; i tutaj także znajdziemy trzecie zaproszenie, aby się stali chrześcijanami – Dobra Nowina, czyli Ewangelia jest zaproszeniem podczas tego Wieku Ewangelii.",[38,91,92,93,96,97,49],{},"„Wtedy ",[54,94,95],{},"Król – przyp. tłum."," rzecze sługom swoim: Wesele wprawdzie jest gotowe, ale zaproszeni nie byli godni. Idźcie przeto na ROZSTAJNE DROGI, a kogokolwiek spotkacie, zaproście na wesele. Słudzy ci wyszli na drogi, sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych, i sala weselna zapełniła się gośćmi.” (BW – ",[42,98,99],{},"Mat. 22:8-10",[38,101,102,105,106,109,110,113,114,117],{},[42,103,104],{},"Gościńce",", których dotyczył rozkaz, przedstawiają świat Chrześcijański, w którym, przez ponad 1800 lat ",[54,107,108],{},"w chwili obecnej 1900 lat – przyp. tłum.",", jest aktualne zaproszenie by przystępować do duchowej uczty. Wszyscy, którzy ",[42,111,112],{},"usłyszeli"," i przyjęli zaproszenie, mogą przyjść na przyjęcie. Wezwanie dociera nie tylko do ludzi dobrych, ale tych wszystkich, którzy mają ucho ku słuchaniu i przychodzą – „dobry czy zły”. Ponieważ wszyscy goście otrzymali ",[42,115,116],{},"szaty weselne"," (prawość Chrystusa) nie ma znaczenia jak byli nędzni czy obszarpani, kiedy otrzymali zaproszenie. Podczas wesela wszyscy są równi, jeżeli chodzi o ich stan poprzedni. Podczas przyjęcia wszyscy są akceptowani, jeżeli tylko są ubrani przez wiarę w prawość Chrystusa.",[119,120,121],"poem",{},[38,122,123],{},"„Właśnie, kiedy byłem bez żadnego usprawiedliwienia.\nWtedy Twoja krew Panie została za mnie przelana,\nI będziesz mnie prosił abym przyszedł do ciebie;\nOch Jagnię Boga, przychodzę, przychodzę.”",[38,125,126,127,130,131,134,135,138],{},"Jak w przypowieści ewangelisty Łukasza, podczas ",[42,128,129],{},"wielkiej wieczerzy"," obecne są zarówno radość mieszająca się z ziemską goryczą oraz przyszłe rzeczywiste ucztowanie ludzi dzielących wieczną radość z Jezusem naszym Panem. W relacji tej jest to nazwane ",[42,132,133],{},"weselem",". Syn Królewski – nasz Pan Jezus Chrystus ożeni się z panną młodą, która będzie obecna pośród zaproszonych na wesele. Ci jedynie, którzy ",[42,136,137],{},"poświęcili najwięcej"," w stosunku do tego, co posiadali, aby przybyć na to wesele zostaną nazwani zwycięzcami i zjednoczą się z Królewiczem, który także zwyciężył.",[38,140,141,142,145,146,149,150,153,154,157,158,161,162,165],{},"Pełna kontrola ",[42,143,144],{},"nad weselem"," dana jest Panu młodemu, bo jest „spadkobiercą wszystkich rzeczy” i w tej chwili obejmuje urząd jako Król. Przed małżeństwem (zjednoczenie) pojawi się on jako Król i będzie badać, czyli sądzić gości i wybierze ",[42,147,148],{},"zwycięzców"," (",[42,151,152],{},"Obj. 3:21","). Pośród zebranych gości, ujawni trzy klasy: zwycięzców, czyli ",[54,155,156],{},"klasę panny młodej – przyp. tłum.",", gości ",[54,159,160],{},"weselników – przyp. tłum."," czyli przyjaciół oraz jednego spośród gości, który nie miał na sobie szaty weselnej. ",[54,163,164],{},"Człowiek bez szaty przedstawia klasę ludzi – przyp. tłum.",", którzy nie zrozumieli potrzeby uczestniczenia w sprawiedliwości Chrystusa. Nie zrozumieli także potrzeby odkupienia; aby wziąć udział w uczcie weselnej należy zostać odkupionym i przyodzianym w szatę zasługi Chrystusa.",[38,167,168,169,172,173,176,177,49],{},"Król przybywszy, dokonuje dwóch wyborów: Jeden pozbawia nieliczną klasę bez szaty weselnej przywileju gości – zostają związani i wyrzuceni do zewnętrznych ciemności świata. Klasie zwycięzców nadaje swoje imię i dział we wszystkim, co posiada, przez przyłączenie ich do siebie. W ten sposób stają się spadkobiercami Pana Boga, współspadkobiercami z Jezusem Chrystusem, ich Panem. Po ślubie, w radosnej chwale „Wielka Kompania” kochanych towarzyszek panny młodej będzie mówić: „Weselmy się i radujmy się, i oddajmy mu ",[54,170,171],{},"Panu Bogu – przyp. tłum."," chwałę, gdyż ",[42,174,175],{},"nastało"," wesele Baranka, i oblubienica jego przygotowała się” (",[42,178,179],{},"Obj. 19:7",[38,181,182,183,186,187,190,191,194,195,198,199,49],{},"Ci, chociaż nie zwyciężyli i nie stanowią klasy Panny młodej, niemniej jednak są ukochanymi obojga Państwa Młodych. Oni stanowią Wielkie Grono (",[42,184,185],{},"Obj. 7:9"," i ",[42,188,189],{},"Ps. 45:14",") oraz nazywają się „dziewicami i jej towarzyszkami, podążającymi za nią”, które także wejdą do Królewskiego pałacu z zadowoleniem i radością (",[42,192,193],{},"Ps. 45:15","). Będą ",[42,196,197],{},"gośćmi"," podczas wspaniałej wieczerzy a po tym, jak małżeństwo zostanie dopełnione cieszyć się będą świętem razem z Królewską Rodziną, jak to jest napisane o nich: „Błogosławieni, którzy są zaproszeni na weselną ucztę Baranka” (",[42,200,201],{},"Obj. 19:9",[38,203,204,207,208,211,212,215],{},[42,205,206],{},"Mat. 25:1-10"," wydaje się pokazywać ten zamykający się okres czasu, kiedy do tych, którzy weszli podczas całego wieku Ewangelii, przychodzi Król Pan młody i ci z żyjących, którzy byli gotowi udać się na przyjęcie, weszli wraz z nim i to zakończyło Wysokie Powołanie – „drzwi zostały zamknięte”. Wierzymy, że odkąd wszedł Król, to dokonał przeglądu gości. Teraz jest ważny czas – czas próby. Kto zostanie wrzucony „do zewnętrznych ciemności” – stanu świata, z powodu zaprzeczania faktowi, że został odkupiony przez Pana Boga – ponieważ zdjął szatę weselną? „Kto ",[42,209,210],{},"pozostanie","?” – i zostanie uznany za godnego, jako jego panna młoda „by stanąć przed Synem Człowieczym”. „Przywdziejcie na siebie całą zbroję Bożą, żebyście mogli się ",[42,213,214],{},"ostać","”.",[38,217,218,219,149,222,225],{},"W odpowiedzi na pytania zaniepokojonych o swój udział w Przyjęciu Weselnym, odpowiedzielibyśmy: Jeżeli usłyszałeś wołanie, czyli zaproszenie Ewangelii na ucztę z dobrych rzeczy przygotowaną przez Pana Boga, to czy usłyszawszy przyjąłeś je i zacząłeś karmić się obietnicami przed zamknięciem drzwi ",[54,220,221],{},"Wysokiego Powołania – przyp. tłum.",[54,223,224],{},"artykuł był pisany – przyp. tłum."," 2 października 1881 roku), to rozumiemy, że tak naucza Pismo Święte, masz jeszcze okazję by uczynić twoje wezwanie i wybór pewnymi – nawet do najwyższej pozycji jako Panna młoda Baranka. Nawet teraz w godzinie badania, niech każdy z nas odłoży na bok każde brzemię i odrzuci wszelkie ziemskie troski i z cierpliwością kontynuuje udział w wyścigu dla naszej nagrody Wysokiego Powołania.",{"title":227,"searchDepth":228,"depth":228,"links":229},"",2,[],"„A Jezus odpowiadając, mówił do nich znowu w podobieństwach tymi słowy: Podobne jest Królestwo Niebios do pewnego króla, który sprawił wesele swemu synowi. I posłał swe sługi, aby wezwali zaproszonych na wesele, ale ci nie chcieli przyjść. Znowu posłał inne sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Oto ucztę moją przygotowałem, woły moje i bydło tuczne pobito, i wszystko jest gotowe, pójdźcie na wesele. Ale oni, nie dbając o to, odeszli, jeden do własnej roli, drugi do swego handlu. A pozostali, pochwyciwszy jego sługi, znieważyli i pozabijali ich. I rozgniewał się król, a wysławszy swe wojska, wytracił owych morderców i miasto ich spalił.” (BW – Mat. 22:1-7).","md",{},"April",true,{"title":24,"description":230},{"loc":25},"pl\u002Freprints\u002F343",1882,"O5x-_M4EbNech6BjM3AuDXnxOriopC7C0O4TiWqoEPU",1776402537198]